کد خبر: 11530تاریخ انتشار : ۱۹:۲۰:۲۶ - شنبه ۱۷ تیر ۱۳۹۶

جاه‌طلب، ضد ایران نزدیک به اسراییل «نیکی هیلی» چهره‌ای که می‌تواند گزینه ریاست‌جمهوری جمهوریخواهان امریکا شود

میثم سلیمانی/شرق احزاب دموکرات و جمهوریخواه امریکا سعی دارند در میان اعضای خود افرادی را شناسایی کنند که این قابلیت را داشته باشد که به مناصب عالیرتبه کشوری و حتی ریاست‌جمهوری امریکا برسد. به خصوص قابلیت دریافت رای از مردم اصلی‌ترین اولویت‌های آنها محسوب می‌شود. کسی که بتواند در انتخابات فرمانداری و حتی ورود به […]

میثم سلیمانی/شرق

احزاب دموکرات و جمهوریخواه امریکا سعی دارند در میان اعضای خود افرادی را شناسایی کنند که این قابلیت را داشته باشد که به مناصب عالیرتبه کشوری و حتی ریاست‌جمهوری امریکا برسد. به خصوص قابلیت دریافت رای از مردم اصلی‌ترین اولویت‌های آنها محسوب می‌شود. کسی که بتواند در انتخابات فرمانداری و حتی ورود به سنا و مجلس نمایندگان خوب عمل کند و بیشتر دیده شود، از این مسیر هر فردی می‌تواند شانس خود را برای رسیدن به عالی‌ترین رتبه‌های امریکا هموار کند. نیکی هیلی نماینده کنونی امریکا در سازمان ملل نیز از دید جمهوریخواهان یکی از این افراد است.

چرا ایران ستیز؟
نیکی هیلی در تاریخ ٢٠ژانویه ١٩٧٢ در بامبرگ کارولینای جنوبی متولد شد. او از جمله اقوام سیک از مهاجران هندویی به شمار می‌آید که به ایالات متحده کوچ کردند. او در مدارس محلی تحصیل کرد و از دانشگاه کلمسون فارغ‌التحصیل شد و توانست در رشته حسابداری مدرک لیسانس را دریافت کند. هیلی سپس وارد تجارت مادر خود یعنی لباس‌های مجلل شد و در نهایت به مادرش کمک کرد که این تجارت را بین‌المللی کند و یک شرکت چند میلیون دلاری را ایجاد کند.
او رفته رفته جایگاه خود را در گروه‌های تجاری تثبیت کرد و در سال ١٩٩٨توانست به ریاست هیات اتاق بازرگانی اورنجبرگ کانتی دست پیدا کند و در سال ٢٠٠٣ نیز رییس اتاق بازرگانی لکسینگتون شد. او در سال ٢٠٠۴ نیز رییس انجمن ملی زنان صاحبان کسب و کار شد و خود را به‌شدت درگیر سازمان‌هایی از جمله بنیاد پزشکی لکسینگتون کرد و همچنین وارد گروهی از زنان جمهوریخواه برای انتخاب اعضا و نامزدهای جمهوریخواه در مناصب سیاسی شد. هیلی اما برای جلب اعتماد مردمی به مسیحیت گروید و وارد هیات‌مدیره کلیسای متدیست هوریب شد. اما کماکان برای احترام به فرهنگ پدر و مادرش در مراسم سیک‌های هند شرکت می‌کند. نادر انتصار استاد علوم سیاسی دانشگاه آلابامای امریکا در خصوص خانم هیلی می‌گوید: اسم اصلی او نیمراتا راندهوا است که از بچگی پدر و مادرش او را نیکی که معنی آن در زبان آنها «کوچولو» است خطاب می‌کردند. چون نیکی برای امریکایی‌ها آسان‌تر بود او همان اسم را برای خود استفاده کرد. وی می‌افزاید: گرچه خانم هیلی مانند پدر و مادرش مذهب سیک را دنبال می‌کرد ولی بعد از ازدواج مذهب خودرا به مسیحیت تغییر داد و کم کم به یک مسیحی دست راستی افراطی تبدل شد و از این نظر مورد پشتیبانی گروه‌های مسیحی افراطی که در ایالات کارولینای جنوبی قوی هستند قرار گرفت چون این گروه‌ها طرفدار صهیونیستی مسیحی هستند و از طرفداران دوآتشه اسراییل به شمار می‌روند، خانم هیلی از همان دوران جوانی طرفدار سرسخت اسراییل شد و هنوز همانطور باقی مانده است. همچنین می‌توان گفت، دشمنی کورکورانه خانم هیلی با ایران نیز از همین جا سرچشمه می‌گیرد.
محافظه‌کار و عضو جنبش تی‌پارتی
هیلی برای یک صندلی مجلس نمایندگان در کارولینای جنوبی در سال ٢٠٠۴ نخستین تلاش سیاسی جدی خود را آغاز کرد. او در آن سال توانست یکی از کهنه‌کار‌ترین نمایندگان مجلس نمایندگان کارولینای جنوبی یعنی لری کان را به چالش بکشد. او توانست در انتخابات عمومی بدون هیچ گونه چالش جدی تبدیل به نخستین هندی امریکایی شود که در مجلس نمایندگان کارولینای جنوبی حاضر می‌شود. او در سال ٢٠٠۶ نیز بدون هیچ گونه مخالفتی پیروز شد. او در سال ٢٠٠٨ نیز رقیب دموکرات خود را شکست داد و تا سال ٢٠١١ در مجلس باقی ماند.
او به عنوان یک جمهوریخواه ضد مالیات و بسیار محافظه‌کار شناخته می‌شود. او در خصوص سقط جنین رای به محافظت از جنین داد. هیلی همچنین از قوانین سختگیرانه مهاجرت دفاع می‌کرد. وی همچنین از اعضای جنبش تی‌پارتی محسوب می‌شود که در سال ٢٠٠٩ تا ٢٠١٠ فعالیت می‌کرد. او توانست در انتخابات فرمانداری کارولینای جنوبی حمایت میت رامنی، فرماندار سابق ماساچوست و سارا پالین، فرماندار سابق آلاسکا را دریافت کند تا در انتخابات ورود پیدا کند. او در دوم نوامبر٢٠١٠ پیروز انتخابات شد تا به عنوان نخستین فرماندار زن کارولینای جنوبی انتخاب شود.
انتصار در این زمینه می‌گوید: هیلی دومین فرد هندی‌الاصل است که به عنوان حکمران یک ایالت در امریکا انتخاب شده است. قبل از او شخص دیگری به نام پییوش جندال به عنوان حکمران ایالات لوییزیانا انتخاب شده بود. جندال نیز مانند خانم هیلی تغییر مذهب داد و نام خود را به بابی جندال تغییر داد و بعد به عنوان یکی از افراطی‌ترین مسیحیان در ایالتش کار کرد. آنچه باید در مورد آن به صورت جامعه‌شناسانه تحقیق کنند این است که چرا فرزندان هندی مهاجر در امریکا که مذهب خود را به مسیحیت تغییر می‌دهند افراطی‌ترین نوع مسیحیت را انتخاب می‌کنند.
نکته جالب توجه در خصوص هیلی اینجاست که در هیچ انتخاباتی شکست نخورده و توانسته رای مردم را به سمت خود جلب کند و از حمایت جدی جمهوریخواهان برخوردار باشد. انتصار در این زمینه معتقد است: اگرچه خانم هیلی در خانواده‌ای مهاجر بزرگ شده است، اما سیاست‌های او و برنامه‌های اقتصادی و اجتماعی او به طور کلی ضد مهاجران است و در خط دست راستی‌های امریکا قرار دارد. وی همچنین در زندگی سیاسی‌اش شخصی بسیار جاه‌طلب است.
متهم به ارتباط‌های نامشروع
قبل از انتخابات فرمانداری، هیلی با یک چالش جدی مواجه شد و متهم شد که با دو مرد مختلف روابط جنسی داشته است. این دو فرد سخنگوی فرماندار و مشاور سیاسی حریف هیلی بودند. هردو برخوردهای جنسی را به چندین سال قبل ربط دادند اما هیلی هرگونه تماس جنسی نامناسب را تکذیب کرد و گفت که همواره به شوهرش مایکل هیلی وفادار بوده. او در مصاحبه با رادیو در چهارم ژوئن ٢٠١٠ مدعی شد که اگر او به عنوان فرماندار انتخاب شود و این ادعا اثبات شود استعفا خواهد داد. او حتی از نظر مذهبی نیز در انتخابات مورد چالش قرار گرفت و جیک نوتس فرماندار کارولینای جنوبی که از رقیب هیلی در انتخابات حمایت می‌کرد هیلی را به عنوان فردی سرگردان از لحاظ مذهبی می‌دانست. او اعلام کرد که او کماکان به مذهب سیک هندویی به صورت مخفیانه اعتقاد دارد و یک مسیحی متدیست نیست. اما با این وجود بعدا از این سخن خود عذرخواهی کرد و گفت آن را یک شوخی در نظر بگیرید. هیلی همچنین در مقاله‌ای در ژوئن ٢٠١٠ در مجله نیوزویک نوشت، حقیقت این است که یک زن هندی می‌تواند یک پویایی جدید را به وجود بیاورد. او در مقاله خود در خصوص موانع نژادی و جنسیتی در امریکا سخن گفت و اعلام آمادگی کرد تا آنها را بشکند. وی افزود: اما این موضوع می‌تواند تبدیل به انگیزه برای گفت‌وگو میان قشرهای مختلف مردم شود و ما باید با فلسفه زندگی کنیم.
یکی از گزینه‌های میت رامنی
در سال ٢٠١٢ شایعاتی مطرح شد که میت رامنی، نامزد جمهوریخواهان در انتخابات ریاست‌جمهوری آن سال و رقیب باراک اوباما، قصد دارد که نیکی هیلی را به عنوان معاون اول خود انتخاب کند. اما هیلی دست رد به سینه رامنی زد. او در مصاحبه با آسوشیتدپرس در آوریل٢٠١٢ گفت: مردم کارولینای جنوبی به من فرصت دادند. من باید این کار را انجام دهم و من قصد ندارم کار خود را بابت هر چیزی ترک کنم.
با وجود تمام شایعات و کشمکش‌ها در سال ٢٠١٢ در خصوص نامزدی هیلی برای معاونت رییس‌جمهور، در نهایت رامنی، پل رایان عضو جوان مجلس نمایندگان امریکا را به عنوان معاون اول خود در ماه آگوست ٢٠١٢ معرفی کرد.
تیراندازی کلیسای چارلستون
در تاریخ ١٧ ژوئن ٢٠١۵ کلیسای چارلستون ایالت کارولینای جنوبی مورد حمله نژادپرستانه یک مرد سفیدپوست ٢١ ساله قرار گرفت و امریکا را به‌شدت تکان داد. تیراندازی در کلیسایی صورت گرفت که اکثرا مسیحیان سیاهپوست در آن حضور پیدا می‌کردند و مشغول عبادت بودند. این مرد سفیدپوست زمانی وارد کلیسا شد که کشیش مشغول خواندن انجیل بود و آن مرد با صدای بلند گفت به آنجا آمده تا به سیاهان شلیک کند و شروع به رگبار بستن حاضران در کلیسا کرد. شش زن و سه مرد در این کلیسا کشته شدند که از جمله کشیش این کلیسا نیز کشته شد. این جوان ٢١ ساله که دیلان روف نام داشت بعدا به پلیس اعلام کرد که قصد دارد جنگ نژادی به راه اندازد.
یک روز پس از این فاجعه هیلی فرماندار وقت در مصاحبه‌ای با ان‌بی‌سی گفت: تیراندازی رخ داده یک جنایت ناامید‌کننده است و دادستان باید مجازات اعدام را در این مورد دنبال کند. او در ادامه تاکید می‌کند روف یک مانیفست نژادپرستانه را در وب‌سایت خود قرار داده و علامت‌ها، پرچم ایالتی و عکس‌های پر از نفرت را به نمایش گذاشته است. این نوع نگاه هیلی به این جنایت نشان می‌دهد که او کاملا مدافع مجازات اعدام است این در حالی است که در تعداد زیادی از ایالت‌های امریکا دیگر مجازات اعدام اعمال نمی‌شود.
پس از این حمله بود که یک چالش جدی در ایالت به وجود آمد که پرچم نبرد کنفدراسیون یک نماد ملی یا نمادی از نفرت‌پراکنی و نژادپرستی است. در تاریخ ٢٢ ژوئن، هیلی خواستار لغو پرچم ایالتی شد. او در یک کنفرانس خبری که توسط گروهی از سیاستمداران دو حزب دموکرات و جمهوریخواه احاطه شده بود، گفت: امروز ما شاهد یکپارچگی در ایالت‌مان هستیم و این پرچم را در مناطق مختلف حذف خواهیم کرد. این پرچم در حالی که بخش جدایی ناپذیر از گذشته ما است اما نشان‌دهنده آینده کشور بزرگ ما نیست.
در هفتم جولای ٢٠١۵ سنای کارولینای جنوبی رای به حذف پرچم داد و دو روز بعد نیز در مجلس ایالتی به تصویب رسید و در مراسمی با حضور قربانیان تیراندازی کلیسا نیکی هیلی آن را به امضا رساند و گفت که این یک روز جدید برای کارولینای جنوبی است، روزی که همه ما به آن افتخار می‌کنیم، روزی که همه ما به عنوان یک دولت و یک ایالت همدیگر را می‌پذیریم. این زمان برای فرزندان‌مان است.
هیلی همچنین گفت که ٩ قلم یادبود از مراسم به خانواده‌های قربانیان تیراندازی داده خواهد شد. این لایحه سال‌ها بود که جریان داشت و همواره پرچم کارولینای جنوبی مورد اعتراض گروه‌های حقوق مدنی قرار داشت اما نیکی هیلی آن را در نهایت از تمام ساختمان‌های عمومی خارج کرد.
انتقاد از اوباما و جمهوریخواهان
حزب جمهوریخواه نیکی هیلی را انتخاب کرد تا از طرف حزب جمهوریخواه در خصوص آخرین سخنرانی راهبردی باراک اوباما در تاریخ ١٢ ژانویه ٢٠١۶ سخن بگوید. او در سخنان خود اگرچه انتخاب باراک اوباما را اتفاقی تاریخی برای امریکا دانست اما انتقادات جدی را به وی وارد کرد. او گفت هفت سال پیش انتخاب باراک اوباما به عنوان رییس‌جمهور موانع تاریخی را از بین برد که برای میلیون‌ها امریکایی می‌توان آن را الهام‌بخش دانست. اوباما از اوضاع و احوال کشور سخن گفت، همان طور که از وی انتظار می‌رفت او به مانند نخستین‌بار که وارد دفترش شد به بهترین نحو این کار را انجام داد، اما متاسفانه شور کلمات او کمتر از گذشته شده بود. او در ادامه تاکید کرد که ما باید با یکدیگر صادق باشیم، در حالی که دموکرات‌ها مسوول مشکلات فراوانی هستند که به بار آورده‌اند آنها به تنهایی آن را تحمل نمی‌کنند. ما جمهوریخواهان نیز باید این حقیقت را بپذیریم که ما هم به فرسایش اعتماد عمومی به رهبری امریکا نقش داشته‌ایم. ما باید قبول کنیم که در شکسته شدن قدرت دولت‌مان نقش داشتیم.
او در ادامه به تجربه خود به عنوان یک امریکایی هندی اشاره کرد که خواستار هم‌افزایی همه امریکایی‌ها شده است. او تصریح کرد که ما باید بپذیریم هیچ کس دیگر حاضر نیست که سخت کار کند، قوانین مارا بپذیرد و سنت‌های ما را دوست داشته باشد. هرچند در آن زمان هیلی از هیچ یک از نامزدهای ریاست‌جمهوری امریکا حمایت نکرده بود اما بسیاری بیانیه او را به عنوان یک انتقاد از لفاظی‌های برخی نامزدهای جمهوریخواهان در خصوص مسلمانان و مهاجران در نظر گرفتند. وی در ادامه تاکید کرد بعضی از مردم فکر می‌کنند که باید صدای بلندتری در اتاق داشته باشند که میان آنها تفاوت وجود داشته باشد اما این درست نیست. وقتی اجازه دهید فردی که ساکت‌تر است سخن بگوید این یک تفاوت را در جهان ایجاد خواهد کرد.
مدافع همه جز ترامپ
پس از تعیین دونالد ترامپ به عنوان نامزد نهایی حزب بسیاری از هیلی به عنوان شانس جدی معاون اول رییس‌جمهور نام بردند و در داخل تیم ترامپ خیلی‌ها از او یاد کردند اما در نهایت مایک پینس، فرماندار ایندیانا برای این سمت انتخاب شد.
در طول مبارزات انتخابات ریاست‌جمهوری سال ٢٠١۶ نیکی هیلی یکی از طرفداران وفادار به ترامپ نبود، او در ابتدای رقابت‌های ریاست‌جمهوری از مارکو روبیو حمایت کرد و سپس با کناره‌گیری روبیو، پشت سر تد کروز ایستاد و او را تایید کرد. هیلی همچنین در طول رقابت‌های انتخاباتی به‌شدت از سیاست‌ها و صحبت‌های ترامپ در مورد ممنوعیت ورود مسلمانان به امریکا انتقاد کرده بود؛ موضوعی که از طرف دونالد ترامپ نیز بی‌جواب گذاشته نشد و در توییت خود در مارس ٢٠١۶ پاسخ داد: مردم کارولینای جنوبی از وجود نیکی‌هیلی خجالت می‌کشند.
نماینده امریکا در صحنه جهانی
هیلی در پایان رقابت‌های انتخاباتی در نهایت از ترامپ حمایت کرد و به او رای داد و به همراه سایر رای‌دهندگان به او جشن پیروزی گرفت و در جمع رهبران جمهوریخواه گفت: این ایده بسیار خوبی است که می‌توانیم یک حکومت واقعی را شروع کنیم. من می‌توانم به شما بگویم که پنج سال گذشته، حضور در واشنگتن یکی از سخت‌ترین قسمت‌های کاری من بوده است و این یک روز جدید است.
در تاریخ ٢٢ نوامبر٢٠١۶ دونالد ترامپ نیکی هیلی را به عنوان سفیر ایالات متحده در سازمان ملل انتخاب کرد. او نخستین زنی بود که به عنوان بخشی از دولت نوپای ترامپ معرفی شد. ترامپ در بیانیه‌ای عنوان کرد: فرماندار هیلی دارای پیشینه‌ای اثبات شده در خصوص جمع‌آوری افراد بدون توجه به زمینه و وابستگی حزبی در راستای حرکت به سوی سیاست‌های انتقادی و بهبود وضعیت ایالت خود بوده است. او رهبری بزرگی خواهد بود که ما را در صحنه جهانی نمایندگی می‌کند.
هیلی در پذیرش این پیشنهاد گفت: مفتخرم که رییس‌جمهور منتخب از من خواسته تا به تیم خود ملحق کند تا عشق به کشور را ارایه دهد. وی افزود: زمانی که رییس‌جمهور معتقد است که شما برای کمک به رفاه ملت خود در ایجاد موقعیت برای ملت ما در جهان سهیم هستید، این یک ندای بسیار مهم است که باید به آن توجه شود.
در تاریخ ٢۴ ژانویه ٢٠١٧ هیلی به عنوان نماینده ایالات متحده امریکا در سنا با ٩۴ رای موافق تایید شد و او از سمت فرمانداری کارولینای جنوبی برای خدمت در نقش جدید خود استعفا داد.
وابسته به راست‌ها و جنگ‌طلب
فرید مرجایی، کارشناس مسائل امریکا در خصوص نوع نگاه خانم هیلی می‌گوید: ایشان سیاست‌هایش به کروز نزدیک است. همان طور که پنس در خط تد کروز بود و زمانی که او کنار رفت، دست‌راستی‌ها پشت ترامپ قرار گرفتند. خانم هیلی حالت پوپولیستی به مانند ترامپ ندارد. از نظر سیاسی راست و از نظر سیاست خارجی جنگ‌طلب است. ولی یکی از چهره‌های شناخته شده حزب جمهوریخواه به شمار می‌رود. حزب به دنبال چهره است و هنگام تعیین کاندیداهای پست‌های مختلف آنها را انتخاب می‌کنند. ریگان و نیکسون نیز در چنین شرایطی به عالی‌ترین مقام ایالات متحده رسیدند. خانم هیلی ستاره‌ای در حال رشد است. آنها برای انتخاب فرد یک پکیج را در نظر می‌گیرند که مولفه‌های متعددی را دارا است. فضای حزبی در ابتدا به گونه‌ای بود که او را برای معاون اولی معرفی کردند، اما برای ترامپ پنس گزینه بهتری بود چرا که تجربه زیادی در کنگره داشت و می‌توانست رایزنی انجام دهد. گفتمان هیلی نیز جنگ سردی است و حتی اسراییل را از زاویه عاقبت گرایانه برای خود می‌بیند. البته از آنجایی که فعلا سیاست ترامپ به سمت جنگ نیست فعلا اورا مهار کرده‌اند.
به جای اسراییل بر ایران تمرکز کنید!
نیکی هیلی را در حمایت از اسراییل می‌توان از تمامی سفرای پیشین امریکا در سازمان ملل سرآمد دانست. پس از تصویب قطعنامه ضد اسراییلی در شورای امنیت در روزهای پایانی دولت باراک اوباما، دونالد ترامپ به اسراییلی‌ها یک وعده داد و آن تغییر شرایط بعد از بیستم ژانویه ٢٠١٧ بود. اما این موضوع را می‌توان در مورد شخص نیکی هیلی بسیار ملموس دانست. به نظر می‌رسد نیکی هیلی قصد دارد خود را به عنوان سفیر ایالات متحده قهرمان حمایت از اسراییل نشان دهد. او در خصوص حمایت اسراییل کاملا هدفمند عمل می‌کند. او اسراییل را از دستور کار شورای امنیت خارج می‌کند و در عوض می‌گوید این ایران است که اکنون اولویت دارد و چرا باید روی اسراییل تمرکز کنیم. او به‌شدت هماهنگ با دنی دنون، سفیر اسراییل در سازمان ملل است و با بنیامین نتانیاهو نیز روابط بسیار خوبی دارد. او در مدت حضور خود در سازمان ملل نه‌تنها اجازه هیچگونه بحثی در خصوص اسراییل نداده بلکه فضای هرگونه انتقاد را نیز گرفته است و به‌شدت از آنها پشتیبانی می‌کند. او به صراحت در خصوص حمایت از اسراییل سخن می‌گوید و ملاحظات نمایندگان پیشین امریکا در سازمان ملل را ندارد. او در ماه مارس در جمع حدود ١٨ هزار نفری لابی اسراییل در امریکا (AIPAC) خطاب به حاضران گفت: دوره جدیدی در روابط ایالات متحده و اسراییل آغاز شده است. در میان ازدحام جمعیت گفت: من کفش‌های پاشنه‌دار می‌پوشم، هرچند که برای سخنرانی مد نیست، اما به خاطر این است که اگر چیزی را اشتباه ببینم در هر لحظه به آن لگد بزنم.
هیلی در زمانی که قطعنامه ٢٣٣۴ علیه اسراییل در شورای امنیت سازمان ملل متحد در روزهای آخر دولت اوباما تصویب شد نسبت به آن به‌شدت انتقاد کرد و آن را ضربه‌ای بزرگ برای کل کشور خواند. رمزی بارود، روزنامه‌نگار در حوزه فلسطین می‌گوید: چیزی که باعث شد اسراییل به ویژه در مورد آخرین اقدام دولت اوباما در سازمان ملل عصبانی شود این واقعیت بود که سنت‌های گذشته را زیر پا گذاشته بود. زیرا این موضوع دکترین نگروپونته، سفیر ایالات متحده در سازمان ملل در دوره اول بوش پسر را زیر پا می‌گذاشت. آنچه که به عنوان دکترین نگروپونته شناخته می‌شد سیاست اعلامی امریکا بود که واشنگتن با هرگونه قطعنامه‌ای که علیه اسراییل باشد مخالفت می‌کند و همچنین با هرچیزی که فلسطینی‌ها را محکوم نمی‌کند نیز مخالفت خواهد کرد.
با اجرای این تصمیم ایالات متحده عملا سازمان ملل و دیگر سازمان‌های بین‌المللی را در موضوع فلسطین کنار گذاشت تا تنها امریکا را به عنوان مدیر صلح خاورمیانه معرفی کند. سازمان ملل نیز مجبور شد این نقش ایالات متحده را بپذیرد تا مدیریت کامل امریکا بر این موضوع حاکم شود.
اما اکنون این روند تحت رهبری ترامپ اگر بخواهد نیز دیگر منسوخ شده است. اما هیلی بسیار علاقه‌مند است تا این سیاست را فراتر از نگروپونته پیش ببرد. او قصد دارد هرگونه انتقاد را علیه اسراییل در سازمان ملل متحد خنثی کند تا حقوق بین‌الملل را از عامل حل و فصل این درگیری کنار بگذارد. هیلی در یک سخنرانی در شورای حقوق بشر با حضور۴٧ کشور عضو مدعی شد که اسراییل تنها کشوری است که به طور منظم در گزارش‌های این سازمان جای دارد. موضوعی که کاملا نادرست است و اگر هیلی گزارش جلسه ٣۵ شورای حقوق بشر را بخواند متوجه می‌شود که در مورد بسیاری از موضوعات حقوق بشری در کشورهای مختلف بحث شده است. اما با توجه به اینکه اسراییل اخیرا ۵٠ سالگی اشغال فلسطین را جشن گرفته، هیلی چندان نباید متعجب باشد که اسراییل نیز در چارچوب دستور کار شورا قرار گیرد. در حقیقت هر گروهی که برای مدت طولانی کشوری را اشغال کرده باشد و دیگری را سرکوب کند باید در دستور کار این نشست قرار گیرد.
هیلی همچنین به سرزمین‌های اشغالی سفر کرد تا هرچه بیشتر بر ضرورت کشاندن کشورش به چالش اسراییل در جامعه جهانی تاکید کند. هیلی در سفرش به اسراییل بیش از اینکه مردم مظلوم و بی‌گناهی که در نوار غزه سال‌ها در محاصره هستند را ببیند از مردم اسراییل یاد کرد که در محدودیت به سر می‌برند. در صورتی که بیش از دو میلیون فلسطینی در نوار غزه عملا به دام افتاده‌اند و دولت جدید امریکا حتی نمی‌خواهد آنها را ببیند. هیلی در سخنرانی که در اورشلیم انجام داد مدعی شد که اسراییل برای مدت زیادی مورد آزارو اذیت در سازمان ملل قرار گرفت و ما نمی‌خواهیم این اتفاق رخ دهد. این روز جدیدی برای اسراییل در سازمان ملل است.
در حال حاضر به نظر می‌رسد نیکی هیلی قصد دارد از اسراییل واقعیتی را بسازد که خود می‌خواهد نه آنچیزی که به طور واقعی وجود دارد. هیلی و به خصوص دولت جدید امریکا تنها تعریف خود را از شرایط اسراییل دارد و هیچ تعریف دیگری را نمی‌پذیرد و همین موضوع بحران این منطقه را بیش از گذشته عمیق‌تر می‌کند.
ادعاهای شاخدار برای ضدیت با ایران
نیکی هیلی نگاهی به‌شدت ضد ایرانی دارد و از هر تلاشی برای اجماع جهانی علیه ایران دریغ نمی‌کند. او تاکنون موضوعات مختلفی را علیه ایران مطرح کرده اما نتوانسته نتیجه چندانی به دست آورد، زیرا برجام و قطعنامه ٢٢٣١ عامل جدی هستند تا به او اجازه ندهد آنگونه که می‌خواهد عمل کند. اما او منویات ذهنی خود را به راحتی علیه ایران بروز می‌دهد. هیلی در ماه گذشته میلادی در گزارشی مدعی شد که نگران است ایران سلاح اتمی به دست آورد و آنها را به گروه‌های تروریستی که تحت حمایت ضمنی روس‌ها هستند عرضه کند. سناریویی که شاید تنها از ذهن فردی مانند نیکی هیلی تراوش کند.
دیپلمات ارشد دولت ترامپ در گزارشی به کمیته فرعی مجلس نمایندگان گفت که او معتقد است که توافق هسته‌ای با ایران تحت حکومت اوباما تنها در دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای تاخیر ایجاد کرد. وی مدعی شد که این خطر وجود دارد که ایران بتواند این تکنولوژی را با گروه‌های تروریستی نیز به اشتراک بگذارد. موضوعی که ایران همواره آن را رد کرده است.
نماینده امریکا در سازمان ملل ادامه داد: آنها قصد دارند تا توانایی‌های هسته خود را ادامه دهند و ما فقط پول زیادی برای انجام این کار به آنها دادیم و نگرانی من این است که همه گروه‌هایی که می‌خواهیم آنها را شکست دهیم آنها باهم مرتبط هستند. وی افزود: بنابراین ما نه تنها این توانایی را به ایران دادیم، بلکه اکنون به سازمان‌های تروریستی که می‌خواهیم آن را شکست دهیم به آنها نیز این امکانات داده شده است.
هیلی در ادامه خطاب به قانونگذاران امریکایی مدعی شد: ایران حمایت خود را از یک جفت سازمان تروریستی در مرزهای اسراییل افزایش داده است و این موضوع از طریق حجم پولی که به دنبال کاهش تحریم‌ها در توافق هسته‌ای برای ایران به وجود آمد کمک کرد. اما با این وجود او تصدیق کرد که ایران هیچ نقضی در معاهده هسته‌ای خود مرتکب نشده است. اما او اضافه کرد که ایران در حال توسعه توانمندی موشکی خود و طراحی موشک‌هایی با قابلیت حمل سلاح هسته‌ای است.
هیلی در ادامه تاکید کرد که تلاش‌های او برای تشدید مخالفت‌های بین‌المللی علیه ایران، با مخالفت و جلوگیری روسیه از قطعنامه‌های شورای امنیت سازمان ملل مواجه شده است. او در ادامه گفت: بله، ما عاشق تحریم ایران هستیم و بله ما در مورد آن با صدای بلند صحبت خواهیم کرد و در خصوص آن کار را ادامه می‌دهیم و بله روسیه آن را وتو خواهد کرد.
هال راجرز یکی از قانونگذاران جمهوریخواه مجلس نمایندگان از هیلی در خصوص احتمال تغییر رژیم در ایران پرسید و گفت که آیا این موضوع یکی از گزینه‌ها است؟ هیلی در پاسخ گفت: من نمی‌دانم. گفتنی است نیکی هیلی بسیار علاقه‌مند است که همواره موضوع ایران را جایگزین اسراییل کند و در هر زمانی که می‌تواند علیه ایران اقداماتی انجام دهد که تاکنون عملکرد موفقی در این زمینه نداشته است.
سودای ریاست‌جمهوری
شاید اندکی زود باشد که بخواهیم در خصوص ریاست‌جمهوری نیکی هیلی در امریکا سخن بگوییم اما روند کاری او نشان می‌دهد که علاقه زیادی برای رسیدن به این سمت دارد و قصد دارد این پازل را یک به یک پر کند. در روزهای اخیر با توجه به بالا گرفتن اختلافات میان تیلرسون، وزیر خارجه امریکا و دونالد ترامپ، این موضوع مطرح شد که سکاندار اصلی سیاست خارجی امریکا هیلی است و بسیاری از او به عنوان جایگزینی برای تیلرسون یاد می‌کنند و حتی اکنون او را وزیر در سایه تیلرسون می‌نامند و این موضوع قطعا مورد حمایت دست راستی‌های امریکا نیز خواهد بود. اما نکته اصلی در این بین اینجاست که نیکی هیلی برنامه بلندمدت‌تری برای خود چیده است. او اکنون ۴۵ سال دارد و تجربه زیادی در سیاست امریکا کسب کرده که کمتر کسی در امریکا آن را در اختیار دارد. دو دور نمایندگی مجلس، فرمانداری و اکنون نیز نمایندگی امریکا در سازمان ملل؛ هرچند که شاید هیلی برای رفتن به سازمان ملل یک قمار بزرگ را در زندگی کاری خود انجام داد اما به نظر می‌رسد این اقدام او با برنامه‌ریزی بود. هرچند ادامه عملکرد موفق او در فرمانداری کارولینای جنوبی می‌توانست عامل مهمی در ادامه موفقیت سیاسی او شود، اما نمایندگی سازمان ملل نیز تجربه‌ای دیگر را به اندوخته‌های او اضافه کند. از سوی دیگر هیلی از این طریق برای مردم امریکا بیشتر شناخته می‌شود، دوم اینکه تجربه بین‌المللی را کسب می‌کند که تا پیش از این در کارنامه سیاسی خود نداشت. از طرفی نزدیکی جدی او با اسراییل را نیز می‌توان در همین راستا ارزیابی کرد چرا که او خوب می‌داند نزدیکی به اسراییل در انتخابات ریاست‌جمهوری امریکا تا چه اندازه برای او تعیین‌کننده است. هیلی تمام مولفه‌های نامزد ریاست‌جمهوری امریکا را دارد که برای رای‌دهندگان جذاب باشد. نخست اینکه او یک زن است و کماکان طلسم حضور یک زن در کاخ سفید شکسته نشده است. دوم اینکه او اصالتی هندی دارد که این موضوع نیز می‌تواند به مانند سیاهپوست بودن باراک اوباما به او در جلب آرا کمک کند و در آخر اینکه او تمام مدارج سیاسی در امریکا را طی کرده و تمام تفکرات جمهوریخواهان را می‌تواند به نوعی نمایندگی کند و در میان نخبگان حزب نیز فردی متبوع به نظر می‌رسد که می‌تواند شانس خود را برای رسیدن به ریاست‌جمهوری امریکا امتحان کند. اگرچه جمهوریخواهان با کمک دونالد ترامپ توانستند وارد کاخ سفید شوند اما آنها خود می‌دانند که ترامپ شخصیت متبوع آنها نبود و متوجه شدند که تا چه حد از فقر یک گزینه مناسب برای رویارویی با دموکرات‌ها مواجهه هستند. بنابراین نیکی هیلی می‌تواند گزینه نه‌چندان دور جمهوریخواهان برای ریاست‌جمهوری امریکا باشد.