کد خبر: 11408تاریخ انتشار : ۱۴:۴۱:۴۶ - جمعه ۲۹ اردیبهشت ۱۳۹۶

طاهره عیدی زاده/ اهل خرد به لیستی که بر مبنای تخصص و تعهد ارائه شده رای دهند

طاهره عیدی زاده: اهل خرد متخصصین را از لیست های دوگانه گزینش کنند طاهره عیدی زاده امام صادق (ع) میفرماید: کَلامٌ فى حَقٍّ خَیرٌ مِن سُکوتٍ عَلى باطِلٍ؛ سخن گفتن درباره حق، از سکوتى بر باطل بهتر است. ابتدای سخنم از برخی بزرگواران حاضر در لیست شورای عالی سیاست گذاری در انتخابات شورای شهر تهران […]

طاهره عیدی زاده:
اهل خرد متخصصین را از لیست های دوگانه گزینش کنند

طاهره عیدی زاده

امام صادق (ع) میفرماید:
کَلامٌ فى حَقٍّ خَیرٌ مِن سُکوتٍ عَلى باطِلٍ؛
سخن گفتن درباره حق، از سکوتى بر باطل بهتر است.

ابتدای سخنم از برخی بزرگواران حاضر در لیست شورای عالی سیاست گذاری در انتخابات شورای شهر تهران به واسطه انتقاداتی که در ادامه در خصوص لیست اظهار میدارم عذر خواهی میکنم و بر این باورم که قطعا افراد متخصص و متعهدی نیز در لیست حضور دارند که انتقادات من البته متوجه این عزیزان نخواهد شد.
روی صحبتم در گام نخست با افرادی است که با لیستی که ارائه کردند, شورای شهر تهران را دو دستی تقدیم اصولگرایان در گام نخست و ناکارشناسان, در وحله دوم نمودند و با نادیده گرفتن صلاح مردم تهران, قطعا در خلق پلاسکوهای دیگر بی تأثیر نخواهند بود.
کما اینکه دکتر حافظی,مرد شریف اصولگرایی که پرچمدار مبارزه با رانت خواری و فساد حاکم بر شهرداری بوده است در اظهار نظری تأسف آور  پیروزی قطعی را به تیم چمران تبریک گفته است. و اگر این اتفاق نیز نیفتد از لیستی که از بسیاری کارشناسان و صاحب نظران عبور کرده است نمیتوان توقع کار آمدی ویژه و ارزشمندی داشت.

سخنی نیز دارم با افرادی که به خروجی لیست امید ا انتخابات شورای شهر, شدیدا انتقاد دارند اما معتقد بودند که زمان انتخابات, زمان مناسبی برای اظهار عقیده و انتقاد و اصلاح نیست و این امر را باید به بعد از انتخابات موکول کرد. و اکثریت قریب به اتفاق این افراد, اتفاقا افرادی بودند که میتوانستند در روند ایجاد شده تغییراتی ایجاد کنند و بعضا به تصمیم گیران شورای عالی نزدیک بودند, اما سکوت کردند و گذاشتند تا آنچه نباید اتفاق بیفتند!

باید از این بزرگواران پرسید دقیقا چه زمانی وقت گفتگو کردن و حرف زدن و انتقاد کردن و اقدام کردن است؟
زمانی که افرادی با تخصص های غیر مرتبط, غیر تشکیلاتی و بعضا با عملکردهای ضعیف و غیر قابل دفاع را به شورای شهر فرستادیم, آن موقع سکوت معنا دارمان را بشکنیم؟ و آیا در این اندیشه واهی به سر میبریم که بعد از رفتن این افراد به شورای شهر, امکان ایجاد تغییر و اصلاح روند موجود را خواهیم داشت؟ و این نوش داروی بعد از مرگ سهراب, چه دردی از این شهر و شهروندانش که به اعتبار ما اعتماد کرده اند را دوا خواهیم کرد؟
و چرا ما فکر میکنیم این اعتماد ابدی خواهد بود و مردم فهیم ما هر بار دستپخت ما را با میل و رغبت نوش جان خواهند کرد. کما اینکه اتفاقا بعد از بی اعتباریهایی که از سوی برخی افراد ملّون لیست امید در جریان انتخابات مجلس شورای اسلامی اتفاق افتاد, هواداران اصلاح طلب ما اینک هشیار تر شده اند و در انتخابات شورای شهر قطعا دست به گزینش خواهند زد.
فراتر و تأسف بارتر از همه این مسائل, این است که ما این سرمایه ارزشمند اجتماعی را پاس نداشتیم و جریانی که با پشتوانه حمایت مردم بیشترین تلاش را در اصلاح امور جامعه داشته است را با بی اعتمادی مواجه خواهیم کرد.

بسیار متأسفم برای کسانی که برای اعتبار بخشیدن به لیستی که خود میدانند وجاهت و مقبولیتی در میان عامه مردم ندارد, و با بسیاری از شعارهایی که پیش از این در خصوص آن ارائه شد, مغایرت فراوانی دارد, از اعتبار سید اصلاحات مایه می گذارند! آیا آرمان اصلاح طلبی این بود که نظرمان را به هر شکل ممکن به کرسی بنشانیم و در مقابل انتقادات به بدترین شکل ممکن به منتقد و معترض حمله ور شویم و با انواع برچسب ها و انگ ها حیثیتش را خدشه دار کنیم حتی اگر آن فرد معمار و تئورسین جریان و نهادی باشد که ما اصلاح طلبان از نام و نتیجه وجودش صاحب کرسی و جایگاهی شدیم؟

بسیاری از ما میدانیم دکتر حسین کمالی کسی بود که ایده تشکیل شورای عالی سیاستگذاری را مطرح و با اندیشه های خود و با همراهی و همفکری دیگر سران اصلاح طلب آن را ایجاد و تقویت کرد و همواره بیشترین تأثیر را در ایجاد وحدت و همدلی در این جبهه داشته است.
تصمیم آوانگارد و ارزشمندی که در خصوص سهمیه جوانان و زنان در لیست شورای شهرها و روستاهای سراسر کشور ارائه شد, برنامه های اصلاح طلبان در اداره شهرداری و شورای شهر, مکانیسم ورود به انتخابات, برنامه پیشنهادی به رییس جمهور محترم از سوی جامعه اصلاح طلبی و بسیاری دیگر از خروجی های ارزشمند این نهاد تأثیر گذار,خروجی کارگروهی بود که دبیر کل حزب اسلامی کار ریاست آن را بر عهده داشت و البته از حق نگذریم که بسیاری اندیشه ورزان اصلاح طلب نیز در این کارگروه وی را همراهی کردند و از نظرات بسیاری صاحبان اندیشه و خرد در این مسیر بهره ها گرفته شد.ِ
حالا ما با چه منطقی, به زعم خود, وی را به سرپیچی از فرمان و نظر نهادی متهم میکنیم که او خود بنیان گذارش بوده است.

اگر فرایند تصمیم گیری و تصمیم سازی شورای عالی, خروجی آبرومندانه ای

داشت, میشد به عملکرد دکتر کمالی انتقاد کرد, اما با این لیست غیر قابل دفاع, و در شرایطی که بسیاری از افراد متخصص و تأثیر گذار را در لیست ندیدیم, معدود اعضای اصلاح طلب فعلی شورای شهر را که بیشترین و ارزشمندترین تلاش را در مبارزه با فساد داشته اند در لیست قرار ندادیم, سهمیه جوانان را لحاظ نکردیم, تخصص گرایی را نادیده گرفتیم و افرادی با تخصص های عجیب و غریب مامایی و مهندس آبخیزداری و… را در لیست قرار دادیم,از یک حزب هفت نفر را در یک لیست ۲۱ نفره گنجاندیم و حقوق سایر افراد را تضییع کردیم چگونه دیگران را به پیمان شکنی متهم میکنیم و از انسانی به آزادگی وی توقع داریم در مقابل کلکسیون اشکالات و سوء مدیریت های صورت گرفته در لیست شورای عالی سکوت کند و اقدامی انجام ندهد؟

آیا آرمان اصلاح طلبی این بود که پرسشگری و مطالبه گری و انتقاد و تلاش در جهت اصلاح و تغییر و… همه و همه را فدای مصلحت آنی کنیم و در مقابل فاجعه اتفاق افتاده سکوت کنیم و فراتر از آن زبان انتقاد و بعضا ناسزا بگشاییم به کسانی که مانند ما نیندیشیده اند و مانند ما عمل نکرده اند و در مقابل این خروجی نامیمون و نامبارک از جلسه شورای عالی ایستاده اند و لیست جداگانه ای داده اند؟
چرا ما فکر میکنیم که هر آنچه دستپخت ماست باید برای دیگران لذیذ و لذت بخش باشد و عنوان کنیم که همه باید به تصمیم ما تمکین کنند و با خود فکر نمیکنیم که این سرمایه اجتماعی را ما اگر بدست آورده ایم ناشی از اعتمادی است که با اقدامات و تصمیماتی از این دست به راحتی خدشه دار خواهد شد و سرمایه ارزشمند اعتماد مردم به راحتی با بی تدبیری ما از دست خواهد رفت؟

چرا ما تصور میکنیم که مردم موظفند به لیست غیر تخصصی که ما ارائه داده ایم رای دهند و دیگرانی که خود را صاحب اندیشه و تفکر می دانند و به روند موجود انتقاد داشته اند و تمام تلاش خود را در جهت اصلاح انجام داده اند و موفق نشده اند اصلاح و تغییر ایجاد کنند هم مجبورند با ما همراهی کنند؟
آیا اصلاح طلبی جز اصلاح فرایندها و اشتباهات موجود است یا باید چشم و گوش بسته از همه چیز تبعیّت کنیم؟